و همه در پی نگاری اند 

من، اما به تو می اندیشم…

تو باشی و دل خوشی که به بودنت گرم شده

آدمهای تنها،گاه بی اختیاراشک میریزند 

و

گاه بی اختیارلبخندمیزنند 

آدمهای تنها همیشه ازنظردیگران متهم اند و بحث هارا بایک جمله ی حق باتواست ،تمام می کنند

آدمهای تنها مزه خون راخوب می فهمند

ازبس که خون خورده اند….. 

آدمهای تنها ،تنهاخودشان را دارند 

گاهی درخیالشان خودرا درآغوش میگیرند 

گاه خودشان راصدامیزنند وجواب میدهند …

آدمهای تنها ،عالمی دارند به وسعت همه دنیا وخالی از همه انسانها …..

امروز منتظر بودم مانندهمیشه از جلوی خانه ما رد شوی و من از طبقه سوم،پشت پنجره نگاهت کنم 

کمی دلم برای نبودنت تنگ شد 

پزشک محله مایی وازمهربانی ،مانندی ندارد 

وقت ان است که دلت را از درون سینه دربیاوری وساعتهابه ان خیره شوی تاببینی کجای کارمی لنگد 

نگاه کن ببین کجای دلت ذره ای آتش گرفته ،این را از داغی جای جایش می توانی بفهمی 

آرام دست ببر و دلت را لمس کن وجای سوخته اش را مرهمی از دلداری های خودت به خودت،بده 

اصلا وقتی دل میبندی،زمان دل بریدن ،انگاردلت واقعا بریده میشود و جای بریدگی همیشه درد دارد !!

گاهی ناچاری دل ببری 

تا خون نخوری 

چون جای بریدگی دلت بالاخره خوب میشود 

اما

خون خوردن مرهمی نیست …
گاهی دل ببر .دل بکن . تا جان نکنی 

این نجاتت می دهد

نور لامپ حیاط ازپشت شیشه هابهسقف و درودیوار می تابد

عجب دلهره ای یهو دلم راگرفت

اصلا یاد تو بی خوابم ….توچطور خوابی ؟؟

مثل امشب

امشب چقدر هوا بد است ،دلگیری خاصی دربوی این هواست،پراست از اشکهای ندیده ..

ازهمه بدتر این است که فکرمی کنی همه خوابندو فقط توبیداری 

وقتی اینقدر همه چیز ساکت است …شک می کنم 

به همه بودن ها..

گاهی هوا هوای دلگیری است ..گاهی دل گیر است و گاهی ..

….چشمانت راببند و به هجوم لحظات ساکت ،راه بده ..

کمی خودت را به خواب بزن .گاهی خودرابه خواب زدن نجاتت می دهد